Podobne wpisy
O duchowości, która nie oddaje odpowiedzialności. I o zaufaniu.
Zaufanie do intuicji Zaufanie do własnych intuicyjnych spostrzeżeń lub wglądów nie polega na tym, że muszą one być absolutnie prawdziwe, obiektywne czy uniwersalne. Szczerze? Nie muszą być nawet trafne. Mogą być przecież źle zinterpretowane. Mogą być zaszczepione lub zafałszowane – na co też wskazują treści Drogi Mistrzostwa. Mogą być wynikiem fantazji umysłu, a życie w świecie fantazji,…
Jak wygląda fantazmatyczne ja w relacjach, w pracy, w duchowości, w tożsamości?
Wstęp Przeanalizujmy krótko jak może wyglądać „fantazmatyczne ja”, o którym pisze Ronald David Laing – czyli takie, które żyje w świecie wyobrażeń, wizji, fantazji, a nie w realnym, ucieleśnionym doświadczeniu? Dla formalności u Ronalda Davida Lainga fantazmatyczne „ja” nie oznacza bogatej wyobraźni ani życia symbolicznego jako takiego. Chodzi o strukturę egzystencjalną, w której: główna oś tożsamości przesuwa się…
Dlaczego Venom ryzykował taniec z Panią Chen? Czyli odwrócenie stereotypu demona
Dlaczego Venom ryzykował? Chodzi mi o tę, komiczną scenę: Venom ryzykuje, bo po raz pierwszy doświadcza czegoś, co nie jest walką ani dominacją i próbą kontrolowania go, tylko relacją. Pani Chen nie traktuje go jak potwora ani narzędzia. Daje mu coś bardzo prostego: uwagę, normalność i jego „ulubione czekoladki”. Dla istoty, która całe życie funkcjonowała…
Trauma pokoleniowa jak ją zatrzymać?
Trafiłam na film na YouTube: „Trauma pokoleniowa kończy się tutaj” (@awakeningwithbrian). Pod cytatem autora, który ma prawie 60 tysięcy subskrybentów, mój komentarz polemiczny. Nie dlatego, że się nie zgadzam, ale dlatego, że widzę zagrożenia dla prowadzonej narracji. Trauma przechodzi z pokolenia na pokolenia, aż ktoś będzie gotowy się z nią zmierzyć. Dla większości rodzin strategią…
