Dlaczego tak trudno otworzyć się na Jego przewodnictwo?
Nie mam na myśli channelingu, ani różnych form twórczości, tylko chodzi o takie prawdziwe otwarcie się na Jego przewodnictwo w życiu.
(…) przewodnictwo jest czymś, czego uczysz się w polu czasu. Pojawia się w takim stopniu, w jakim jesteś chętny, by przestać myśleć samodzielnie.
PRZEWODNICTWO – DP, L9, PYT.1
Copyright by Jayem
Tłumaczenie: Maria i Rafał Wereżyńscy
www.DrogaMistrzostwa.pl
„Przestać myśleć samodzielnie” nie oznacza jednak unieważnienia partnerstwa ani, paradoksalnie, rezygnacji z wolnej woli. Chodzi raczej o rozpoznanie, że jeśli jestem jednym z Bogiem, to realizowanie Jego Woli przecież nie oznacza wyrzeczenia się własnej.
To oznacza odkrycie czy też rozpoznanie, że ta Wola nigdy nie była podzielona. Że ta myśl czy pragnienie zawsze było zgodne z Jego Wolą… nie istnieją żadne dwie odrębne wole, nigdy nie było żadnego konfliktu, jedna wola nie musi podporządkować się drugiej, ponieważ w rzeczywistości WOLA zawsze była JEDNA.
Z tej perspektywy poddanie nie jest utratą wolności, lecz rozpoznaniem jej prawdziwej natury. A świat, w takim ujęciu i formie w jakiej go widzimy, może być przestrzenią doświadczenia tego, jak wyglądałoby tworzenie czegoś innego niż Miłość, Dobro czy Piękno.
Czyli jak wyglądałoby życie w przekonaniu, że można w ogóle istnieć i stwarzać w oddzieleniu od własnego Źródła albo być kimś innym, niż się jest. I muszę przyznać, że ten eksperyment się udał doskonale.
Może właśnie dlatego w przekazach powraca proste zaproszenie: „Oddychaj i nie opieraj się”.
(prowadzenie przyp. red.) pojawia się w takim stopniu, w jakim jesteś chętny, by odłożyć przewodnictwo wszystkich wokół ciebie (…)
PRZEWODNICTWO – DP, L9, PYT.1
Copyright by Jayem
Tłumaczenie: Maria i Rafał Wereżyńscy
www.DrogaMistrzostwa.pl
Można myśleć (naiwnie), że przewodnictwo będzie jakąś doskonalszą wersją rozsądku, a potem odkryć, że niekoniecznie … bo Pocieszyciel nie musi kierować się tą samą logiką, którą posługuje się ego.
Przewodnictwo pojawia się jako rezultat twej chęci, by każdą decyzję zacząć kierować do Przyjaciela, Nauczyciela, Pocieszyciela, który został umieszczony w głębi twego umysłu i serca przez Boga.
PRZEWODNICTWO – DP, L9, PYT.1
A Bóg jest jedynie Miłością.
Copyright by Jayem
Tłumaczenie: Maria i Rafał Wereżyńscy
www.DrogaMistrzostwa.pl
Czasami Pocieszyciel może udzielać takich wskazówek, że zupełnie naturalne wydaje się zadzwonić do jakiegoś znajomego i zapytać, co on o tym sądzi.
Czyli możemy znaleźć się w sytuacji rozpoznania, że jesteśmy jednym z Bogiem, jednym ze Stwórcą – nawet jeśli ten stan nie utrzymuje się ciągle, to jednak wiemy, że mamy w sobie dostęp do boskiego przewodnictwa, po czym … otrzymujemy bardzo jasną wskazówkę i stwierdzamy, że chyba jednak lepiej będzie skonsultować to z Markiem.
Dlatego, że Marek jest bardzo rozsądny. Twardo stąpa po ziemi. Może mieć na ten temat coś sensownego do powiedzenia.
Czyli człowiek, który właśnie uznał swoją jedność ze Źródłem Wszelkiego Stworzenia, dzwoni do Marka, żeby sprawdzić, czy Bóg przypadkiem nie przesadza.
Cześć Marek, dzwonię do Ciebie w bardzo nietypowej sprawie.
***
Zatem pielęgnowanie wsłuchiwania się, rezonowania, słuchania i podążania za tym Głosem w głębi twego serca oznacza, że uczysz się przyzwalać, by Miłość była twoim przewodnikiem, by Miłość była twoim nauczycielem, by Miłość była twoim przyjacielem.
PRZEWODNICTWO – DP, L9, PYT.1
A Miłość ta jest uniwersalna. Miłość ta jest wieczna. I ta Miłość jest w tobie teraz! Nigdy nie możesz być samotny. I cała moc w Niebie i na Ziemi jest ci dana, by przewodzić i kształtować twoją podróż poprzez czas. I po pewnym czasie staniesz się mistrzem wsłuchiwania się w prowadzenie.
Copyright by Jayem
Tłumaczenie: Maria i Rafał Wereżyńscy
www.DrogaMistrzostwa.pl
Myślałam, że „wewnętrzne przewodnictwo duchowe” będzie robiło dokładnie to samo, co ego, tylko „o wiele, WIELE lepiej”.
Wcale tak nie jest.
Ego nigdy nie powiedziałoby mi, że moralność może być wyrafinowaną formą lęku przed własnym pragnieniem czyli przed Bogiem.
Kiedyś podzieliłam się podobnymi przemyśleniami z księdzem, ale zrobiłam to dla … rozrywki.
– Ale wie ksiądz, kiedy się nie modlę, nie medytuję, nie łączę się z Bogiem, żadnych tekstów w stylu: „ja i mój Ojciec jedno jesteśmy” no to tak nie mam. Takie myśli w ogóle nie przychodzą mi do głowy…
– Dziecko, diabeł przychodzi do ciebie podczas modlitwy. Diabeł bardzo lubi przychodzić w modlitwie.
– Diabeł przychodzi do mnie, kiedy się modlę, a kiedy się nie modlę, to nie przychodzi? Dziwne.
– Ale tak jest.
– Aha. No to, po co się tyle modlicie? Żeby diabeł przychodził? xD
– To jest taka energia… Taki byt, że jego ciągnie do światła, do modlitwy…
– Ale… może prawdziwe zło jest zupełnie nieuwodzicielskie…
– Dziecko drogie, ty musisz się modlić na różańcu.
– Ale wtedy jest jeszcze gorzej. Zaczynam słuchać tych przekazów Jeszui i zastanawiać się, czy wy się przypadkiem na tych wszystkich soborach … jakoś… gdzieś … no nie pomyliliście.
– ???
– Chcę tylko poznać księdza zdanie. Może Bóg rzeczywiście jest ekstatycznym świętowaniem swojej własnej natury? I że trzeba będzie, wie ksiądz… jakoś to ludziom przekazać. By tak rzec, póki czas.
– Tu masz święty obrazek z modlitwą. Muszę już iść.
– Mam się więcej modlić? Więcej „diabłów” przywoływać?
– Nie przywołujesz diabłów! Modlitwa chroni cię przed diabłem! To jest twoja ochrona!
– Ale … przed chwilą ksiądz powiedział, że diabeł przychodzi do mnie właśnie wtedy, kiedy się modlę.
– Bo próbuje cię odciągnąć od Boga!
– I dlatego on przychodzi? Kiedy się do Boga zbliżam… idąc tą logiką, może on też chce się zbliżyć do Boga, tylko nie bardzo wie jak?
– Diabeł nie chce zbliżyć się do Boga!
– Ale może On chce się zbliżyć ze mną… Wie ksiądz, trochę tak jak w szkole, w dwójkę raźniej. „Idziemy do pani, ale… ty mówisz”. No bo inaczej po co przychodzi tam, gdzie jest Bóg?
– …
– …
– Musisz zaufać Bogu.
– Ale… mówię, że z tego „zaufania” zaczynają wynikać wszystkie moje problemy. Dopóki się nie interesowałam Bogiem, to nie było problemu. A kiedy zaczęłam „ufać Bogu”, nie tylko rozwaliło się całe moje życie, ale też … pojawiają mi się te myśli, które ksiądz przypisuje diabłu… A kiedy zaczynam ufać księdzu, muszę przestać ufać temu, co rozpoznaję podczas modlitwy, a przecież modlitwa jest skierowana do Boga…
– Musisz nauczyć się rozeznawać duchy.
– No właśnie z tymi duchami jest największy problem. Proszę posłuchać:
Jednak duchy tych, którzy z powodu naszej obecnej NIEPEŁNOŚCI, przed czasem zostają wydane na pastwę ŚMIERCI, będą ciemnymi tłumami zamieszkiwać pod dachami naszych domów i natrętnymi lamentami i zawodzeniami atakować nasze uszy, aż w końcu zapewnimy im WYZWOLENIE i ZBAWIENIE poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego POD PRAWEM MIŁOŚCI i tego, co od zamierzchłych czasów zostało stworzone.
To co nazywamy POKUSĄ jest żądaniem zmarłych, którzy przed czasem i niespełnieni odeszli z tego świata z powodu winy dobra i prawa.
C.G. Junga, Czerwona Księga
– Dla mnie ma to sens… bo jak się modlę, to przychodzi diabeł – i to jest pół biedy – ale przychodzą zmarli i lamentują z powodu swojego niespełnienia. Więc mam na karku diabła, lament zmarłych, a przecież mam jeszcze swój własny lament z tego powodu. I tu jeszcze taki przekaz:
(…) pozbędziesz się pewnego ciała, ty zaś pozostaniesz.
Niebo na Ziemi
Copyright by Jayem
Tłumaczenie: Maria i Rafał Wereżyńscy
www.DrogaMistrzostwa.pl
– Czyli jeśli nie spełnię się za życia… to będę lamentować jak te duchy i dręczyć żywych po śmieci…?
– To jest wszystko kwestia WIARY…
– Próbuję tylko ustalić, komu mam wierzyć…
– PANU BOGU!
– …
– …
– NIECH BĘDZIE POCHWALONY JEZUS CHRYSTUS!
– Na wieki wie…
Ksiądz odwrócił się gwałtownie i odszedł bez słowa. Jego sutanna powiewała na wietrze niczym płaszcz Neo z „Matrixa”. Nie obejrzał się ani razu. I zrobiło mi się przykro, bo byłam pewna, że między nami zaiskrzyło.
