Czy święty Jan powie „a nie mówiłem”?
Nie wiadomo.
Przyszłość może być przewidywalna czy prorokowana chyba tylko o tyle, o ile nie zmieniają się mechanizmy, które do niej prowadzą.
Ale kiedy zmienia się świadomość człowieka, zmienia się również to, co może się wydarzyć.
Nie da się przewidzieć przyszłości ponieważ istnieje bardzo wiele zmiennych, które wpływają na to, co się wydarzy. Według przekazów, których słucham, nieustannie kreujemy nasze doświadczenie.
Jednak, jeśli przyjmiemy teorię skryptów Erica Berne’a, to właściwie nasze życie już się wydarzyło. Zdecydowane zostało ile będziemy mieli dzieci, w jakim łożku umrzemy i kto wtedy przy nas będzie. Berne podkreśla, że to może nie być coś, czego byśmy pragnęli, jednak do tego zmierzamy.
Myślę, że podobnie jest z Apokalipsą. Jest bardzo prawdopodobnym potencjałem, ale nie jest niezmienną wizją przyszłości, właśnie ze względu na – teoretycznie – wolną wolę ludzi.
Zło jednak, ma swoją autonomię więc „wolna wola” nie jest gwarantem czegokolwiek. Nawet jeśli założymy, że faktycznie istnieje.
Jeśli przyjmiemy interpretację kolektywną, w której świadomość Chrystusowa rozpoznawana jest w coraz większej liczbie ludzi, pojawia się pytanie, czy takie przebudzenie będzie przebiegało łagodnie, czy też będzie wiązało się z konfrontacją z tym, co ludzie dotąd odrzucali, wypierali lub projektowali na innych.
Zapotrzebowanie i produkcja środków przeciwlękowych/przeciwpsychotycznych jest ogromna. Jeśli ciało stanowi tamę przed naporem treści nieświadomości, to Jego zejście, powtórne przyjście – proszę mi wierzyć – nie będzie tej tamy podtrzymywać.
I choć nie możemy stwierdzić, że istnieje obiektywnie potwierdzony proces, w którym wzrost świadomości duchowej automatycznie uwalnia agresję albo że doniesienia o powtórnym przyjściu zapowiadają takie zjawisko.To można przecież własne intuicje rozważać jako hipotezy psychologiczne.
Zmiana dotychczasowego sposobu postrzegania siebie może być destabilizująca, zwłaszcza gdy człowiek nie ma jeszcze narzędzi, by poradzić sobie z trudnymi emocjami czy przeżyciami wewnętrznymi.
To, co w języku duchowym zostanie nazwane „przebudzeniem” czy „powtórnym przyjściem”, „wzrostem świadomości Jedności z Bogiem”, w wymiarze psychologicznym może oznaczać konfrontację z nieuświadomioną agresją, potrzebą dominacji czy sadystycznymi impulsami, które – być może – będą chciały się realizować.
Niepodążanie za impulsem może sprawić, że ujawni się to, co go zasila. Kiedy nie reagujemy automatycznie, możemy zobaczyć, co naprawdę kryje się pod naszym zachowaniem.
Dopiero wtedy pojawia się możliwość świadomego wyboru, a wtedy przyszłość zmienia się dynamicznie, bo jej nie ma.
Jest tylko teraz. W rozumieniu, to co jest teraz, jest dla nas dostępne.
Nasze nieświadome działania, myśli i zachowania nie są wyłączone z prawa przyczyny i skutku. Według Jeszuy, doprawdy niewiele jest wymiarów, w których oddzielenie od Boga, byłoby świętowane tak ja na Ziemi.
Jeśli spojrzymy na historię Jezusa to wszystko było wcześniej zaplanowane i zostało tylko odegrane. Dokonało się, jest więc tożsame z „odegrało się”.
Możliwe, że to jeden z powodów, dla których większość Mistrzów faktycznie nie tknęłaby tej planety trzykilometrowym kijem. To jest uważam, bardzo trafna metafora.
Dzięki.
I trzeba wziąć pod uwagę, że większość ludzi, nie ma zdolności sublimacji na poziomie Eminema, co może stanowić wyzwanie dla ludzi zajmujących się „zdrowiem psychicznym”.
